نجات تاریخ از فراموشی، با آثار دکتر منوچهر ستوده

به گزارش خبرگزاری صدا و سیمای مازندران، کتاب «از آستارا تا استارباد» اثر دکتر منوچهر ستوده استاد جغرافیای تاریخی ایران، در پنجاه‌وسومین نشست «صد کتاب ماندگار قرن» در ساری بررسی شد.

پنجاه‌وسومین نشست از سلسله‌نشست‌های «صد کتاب ماندگار قرن» با محوریت بررسی مجموعه «از آستارا تا استارباد» اثر دکتر منوچهر ستوده، دیشب در سالن همایش هتل جنگلی سالاردره ساری برگزار شد.

رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران در این نشست، سازمان را نگهبان و میراث‌دار میراث مکتوب کشور دانست و درباره برنامه «صد کتاب ماندگار قرن» گفت: این طرح از دو سال‌ونیم پیش آغاز شد و بر اساس معیار‌های تعیین‌شده، آثاری در آن بررسی می‌شوند که در یک قرن گذشته نگاشته شده، تألیفی، به زبان فارسی و از ابتدا نیز به فارسی نوشته شده باشند و در حوزه ادبیات داستانی قرار نگیرند.

غلامرضا امیرخانی با اشاره به بررسی آثار در هیئتی تخصصی افزود: تأثیرگذاری و پیشگام بودن اثر در زمان انتشار و همچنین کاربرد و اهمیت آن تا امروز، از معیار‌های اصلی انتخاب کتاب‌ها در این برنامه است.

وی تصریح کرد: برگزاری این نشست در مازندران، با توجه به پیوند عمیق مجموعه «از آستارا تا استارباد» با تاریخ و جغرافیای این منطقه، به همت مدیریت اسناد و کتابخانه ملی مازندران تحقق یافت. مازندران پس از یزد و شیراز، سومین استانی است که میزبان یکی از نشست‌های «صد کتاب ماندگار قرن» شده است.

در این نشست، شهرام یوسفی‌فر استاد گروه تاریخ دانشگاه تهران و مهدی تقی‌پور حیدری نویسنده و پژوهشگر، درباره جایگاه این مجموعه و اهمیت آن در شناخت تاریخ و جغرافیای فرهنگی شمال ایران سخن گفتند. دبیری این نشست را مصطفی نوری، پژوهشگر تاریخ معاصر ایران در سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران، برعهده داشت.

«از آستارا تا استارباد» مجموعه‌ای ده‌جلدی و از منابع بنیادی جغرافیای تاریخی شمال ایران است. منوچهر ستوده در این اثر، حاصل سال‌ها سفر، مشاهده مستقیم و پژوهش درباره شهرها، روستاها، راه‌های تاریخی، بناها، کتیبه‌ها و دیگر آثار فرهنگی مناطق شمالی ایران را گردآوری کرده است.

سلسله‌نشست‌های «صد کتاب ماندگار قرن» با هدف بازخوانی و معرفی آثار اثرگذار در حوزه فرهنگ، تاریخ، ادبیات و اندیشه ایرانی برگزار می‌شود.

منوچهر ستوده ایران‌شناس، جغرافیدان و پژوهشگر فرهنگ و ادبیات ایران، که مدت‌ها از بیماری عفونت ریوی رنج می‌برد، نیمه‌شب شنبه ۲۰ فروردین ماه ۱۳۹۵ در چالوس درگذشت.

دکتر ستوده که اصالتاَ مازندرانی، اما متولد تهران بود، در سال ۱۳۲۹ از رساله دکتری خود زیر نظر مرحوم بدیع‌الزمان فروزانفر دفاع کرد و به عضویت هیأت علمی دانشگاه تهران درآمد. سپس در سال ۱۳۵۴ به مرتبه استادی دانشکده ادبیات دانشگاه تهران نایل شد و به تدریس و تحقیق در مورد وجوه مختلف فرهنگ و ادبیات ایران و تربیت دانشجویان، استادان و پژوهشگران پرداخت.

از مرحوم دکتر ستوده حدود ۵۵ جلد کتاب و تک نگاشت و نزدیک به ۳۰۰ مقاله درخصوص فرهنگ، ادبیات، تاریخ، جغرافیا و مآثر فرهنگ ایران باقی مانده است.

حسن پور و گزارشی از بررسی کتاب از آستارا تا استارباد: